Zestiende dag => Goedkope shopping

Vandaag slapen we lekker uit. We moeten namelijk genieten van ons eendagsweekend. Eer we opstaan en klaar zijn om weer aan de dag te beginnen, is tijd om te gaan eten en we trekken weer naar het lekkere restaurantje verderop de Ta Quang Buu street. Deze keer krijgen we rijstnoodles op een bord dat we moeten dopen in een soepje met zeer lekkere smaak, veel vlees en er is nog een beetje gemarineerde gefrituurde omelet bij. Het is allemaal heel lekker en na de heerlijke maaltijd gaan we met volle moed op tocht om onze fietsen te herstellen. We hebben de fietsen nu een hele week uit pure miserie niet gebruikt. Reken maar uit: Als David elke dag 4000 dong moet uitgeven om die stomme band op te pompen, dan kost die fiets uiteindelijk een fortuin! Damien tapet zijn zadel weer vast en we vertrekken. Al gauw zakt Damien terug naar beneden en het is al snel gedaan met comfortabel fietsen. We komen aan bij de fietsenverkoopster die duidelijk niet blij is ons weer te zien. We proberen duidelijk te maken wat we willen: Een nieuwe binnenband voor David. Maar ze begrijpt er helemaal niets van. Ze wilt onze een ruilfiets lenen (een fiets die er echt slecht uitziet by the way) Damien grijpt dan maar een voorbijkomende student bij de kraag en vraagt hem of hij engels spreekt. De student, verbouwereerd wil wel proberen. Met veel gebarentaal, zeer weinig Engelse woorden en veel geluiden als “pffff pffff” (de pomp) en “pssssss” (de lek) verstaat hij ons en we krijgen het gedaan om het ventieltje van de pipet te vervangen (alweer, want de pompers doen dat ook) Het ventieltje lijkt wel van betere kwaliteit te zijn en lijkt het te houden. We gaan ook nog kleren kopen bij de goedkoopste zaken langs een drukke weg (dichtbij de luxury mall => zie vroegere post) en David koopt zijn sandalen die hij al heel lang wilde. Daarna koopt hij nog een t-shirt en Damien koopt er drie. Het is wel even zoeken omdat de t-shirts redelijk vuil zijn. We hebben in totaal 350000 dong uitgegeven (= 15,70 euro)

Eens thuisgekomen gaat David nog een was doen terwijl Damien weer probeert zijn fiets te herstellen. Hij gaat op goede raad van David zoeken naar een ijzeren staaf om mee in de stanghals te brengen. Damien gaat bij de dichtstbijzijnde pomper die niet begrijpt wat hij bedoelt en spant het zadel zo hard aan dat hij de draad van de bout volledig om zeep helpt. Hij pompt ook de banden nog eens op (achteraf blijkt dat hij vergeten is de pipetten open te draaien in zijn enthousiasme om te helpen) en terwijl hij bezig is steelt Damien een kapotte fietsspaak die in zijn gereedschapskist ligt. Damien betaalt een ver overprijsde 5000 dong omdat hij zich toch een beetje schuldig voelt over zijn werkmethode en gaat weer weg. Men moet wel een ding begrijpen: De pompers die hier de straten af en toe versieren, zijn meestal ofwel gehandicapten, ofwel wat lijkt op oorlogsveteranen. De pomper waar Damien nu gegaan is is bvb een bijzonder simpele gehandicapte. Hij was dus enorm blij met zijn gemakkelijk verdiende 5000 dong. Enfin, Damien slaagt er toch nog in die spaak mee in de stanghals te krijgen en nog net genoeg de bout aan te spannen om het zadel vast te krijgen.

David heeft ondertussen gedaan en we vertrekken op zoektocht naar lekker fruit. We vinden snel een fruitverkoopster langs de kant van de weg en kopen 8 neuhs, 4 mangos en 3 of 4 van die ... (David denkt dat het perzikken zijn, maar Damien is er vrij zeker van dat het kops zijn) Het kost 33000 dong. Zowel het zadel als de pipet blijken het te houden en we gaan nu op zoek naar goedkope pc-geluidsboxen. Het geluid van de laptops is namelijk nogal blikkerig en dat maakt de spelervaringen of nog de muziekervaringen minder leuk. We vinden de boxen voor 140000 dong en Damien koopt ook nog In-earplugs van Sony voor in het vliegtuig (om toch stereo te hebben zonder al het lawaai van de vliegtuigmotor te hebben om zich aan dood te ergeren)

Eens thuisgekomen blijken onze verrassingen echter niet te stoppen. We hebben echt de indruk dat we alleen maar brol gekocht hebben vandaag:

- De T-shirts lijken wel tweedehands te zijn (Damien heeft een sterk vermoeden dat ze van die kleerverzamelboxen komen van bij ons!!! omdat een van zijn t-shirts gewassen ruikt en de kraag lichtjes uitgerokken is en een beetje verweerd van het vele gebruik) De wee andere t-shirts van hem zijn gewoon heel vuil. Allen zijn wel nog in goede staat. Maar bon, net te leren dat we 2,22 euro hebben uitgegeven aan een gebruikte t-shirts van bij ons helpen niet… Misschien dan toch maar t-shirts kopen in de shieke winkels voor 7 euro?

- De neuhs blijken keihard te zijn en vol bladluizen (die hier ook gigantisch zijn), maar dat is niet zo erg. Het feit dat je er baseball mee kan spelen verontrust ons een beetje meer.

- De mangos blijken overrijp te zijn (al zelfs een beetje rot aan de stengel), maar Damien slaagt er toch nog in ze heel lekker te vinden wanneer hij het rotte deel heeft weggesneden.

- En wat de perzikken of kops betreft, whatever, gewoon steenhard.

- Dan maar terug naar de oortjes die blijken fake sony’s te zijn (maar dat is echt niet erg, ze kostten maar 60000 dong en het is voor eenmalig gebruik) met een vreselijk slechte geluidskwaliteit.

- Op de doos van Davids boxen staat 600 Watt PMPO terwijl bij Damien 100 Watt PMPO staat, whatever that may be. Grappig is het in elk geval wel: De boxen van Damien blijken namelijk veel luider te kunnen spelen dan die van David! Nu kunnen we ons echt niet meer inhouden van het lachen. Gelukkig mogen we heel tevreden zijn met de boxen, want ze werken alleszins beter dan de laptopgeluidsboxen.

We gaan weer dichtbij huis eten, uit pure luiheid waar we weer van meters ver begroet worden en vriendelijk onthaald worden. We kiezen ons bord weer vollen en eten rustig onze maaltijd. Naderhand hebben we toch wel zin om nog iets te drinken en gaan op weg naar die goede bar. Bij het vertrekken krijgen we hier ook een hartelijke groet en bijpassende smile. Wat is het toch leuk hier te zijn!

We vinden echter de barterras proppensvol. We worden aan een andere bar uitgenodigd en gaan zitten op iets meer high-tech stoelen (in plaats van die zalige lage tuinstoeltjes) en bestellen twee Ha Noi biertjes, omdat het zo lang geleden is. Ondertussen zien we hoe bedrijvig de entreurs hier te werk gaan. Ze lopen echt tot het midden van de straat met brede uitnodigende gebaren en parkeren met alle plezier de brommertjes weg van de toestromende mensen. David heeft wel zin in een vruchtensap, maar hier is geen menu te krijgen. Ook weet Damien niet meer hoe al die fruitsappen heten. Hij weet enkel nog de papaya juice. Hij wenkt de serveuse en vraagt de Sinh To Du Du, waarop ze duidelijk maakt dat er allen maar Sinh To Xoai beschikbaar is. We wagen het erop, bestellen er twee, hoewel we totaal geen idee hebben van wat het is. We zoeken het op in het woordenboekje dat Damien net gekocht heeft en het blijkt Mango te zijn. Jipieee! Het is ook heerlijk lekker. Ondertussen zien we de serveurs en serveuses een beetje overal rondlopen. Het is heel raar, want de biertjes kwamen van een totaal andere kant dan de mango fruitsappen. Ook zijn hier maar 6 tafeltjes, terwijl echt veel volk toestroomt. Het lijkt wel of dit hier een multi-barial drankgelegenheid is…

We betalen en gaan weer op weg naar huis. Thuis beluisteren we nog rustig muziek, toont Damien nog een Oldieshooter aan David: Duke Nukem 3D en we gaan weer slapen. Net buiten de kamer van David blijkt er echter een vliegjesinvasie te zijn. Een heleboel lijkjes liggen voor zijn deur. Omdat er ook een spleet onderaan de deur is, blijken er enkelen binnen gewaaid te zijn. Het plafond rond de neonlampen is zwart van de vliegjes en de hagedissen doen er zich aan te goed. Op weg naar boven ziet Damien ook drie kakkerlakken spartelen: een record! Voor zijn deur is het nog stukken erger met de vliegjes. Hopen liggen er! Ze zijn hier ook binnengewaaid. Gelukkig kan men ze gewoon terug naar buiten blazen. Nu blijkt de pomp die het water tot hierboven brengt echter kapot te zijn en kan Damien niet douchen. Hij keert terug naar beneden om gebruik te maken van Davids douche en keert daarna stilletjes terug naar zijn kamer om er een verkwikkende slaap te vinden.