Vandaag zondag beginnen we met een traditionele uitslaap. Tegen de middag probeert David Damien toch te overtuigen op te staan. Dit wordt onmiddellijk gevolgd door een maaltijd van 9000 dong in ons lekker straatrestaurantje.
Deze namiddag willen we niet veel doen. We brengen de namiddag rustig door met spelletjes en muziek om in schoonheid te eindigen met een niet al te schone maaltijd. We wilden naar de vrolijke Mi-pho-vrouw met de gouden glimlach en de heerlijke hoe kan het ook anders, mi-pho. We zijn echter diep, maar dan ook zeer diep teleurgesteld te zien dat onze favoriete Vietnamese helemaal niet de gewoonlijke gouden glimlach boven tovert, maar eerder met een zuur gezicht onze maaltijd op tafel brengt. Misschien heeft het te maken met de oorverbijsterende karaoke die van de bovenverdieping klinkt. Deze is even tussen ons vreselijk vals. Zo erg, dat we onze lach amper kunnen inhouden bij het horen van het gekrijs.
We eindigen deze dag met een klein aperitiefje. Wat een heerlijke vrije nietsdoendag.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment