39ste dag => The emprisoned Bicycle

Deze ochtend moeten we de fiets ophalen van David. Lan heeft ons gezegd dat we hem om 9u mochten komen halen. David springt achterop Damiens fiets met als resultaat dat de fiets meteen achterover tuimelt. Tja, David is wat zwaarder dan Lan…

Ze is al aan het werken bij Bia from the wall, aan het opkuisen van gisteren. Ze ziet ons aankomen en weer tovert ze die grote glimlach boven. Ze duidt de band van David aan die weer plat is en ze zegt dat we de binnenband moeten vervangen. Maar ja, dat proberen we al een maand aan de mensen hier duidelijk te maken. We vragen haar of ze niet een briefje voor ons wil schrijven. Dat doet ze dan ook en we vertrekken weer.

Op de unif zitten Iñigo en Wim hun presentatie voor de conferentie in Ho Chi Minh City te voorbereiden. We spreken af met hen voor het laatste middagmaal op de HUT.

Bij het ophalen van de fiets merkt David ineens op dat hij het briefje dat overeenkomt met het nummer op zijn zadel, in het mooie witte krijt geschreven, verloren is. Probleem, denken we dan. De man gebaart aan David dat hij zijn fiets niet mee naar buiten mag nemen! David probeert hem duidelijk te maken dat het wel degelijk zijn fiets is aangezien hij het fietsslot kan openen. Maar de man wil het niet accepteren en David brengt zijn fiets al verslagen naar de zijkant. Enkele behulpzame studenten zijn er bij gekomen en vragen wat er gebeurd is. Als we zeggen dat hij zijn briefje kwijt is kijken ze allemaal met een gepijnigde blik van OEI! That's bad... Dus ja, niet veel aan te doen. Terwijl Damien probeert aan de studenten te vragen wat we kunnen doen vraagt David ineens 10000 dong. Damien geeft die dan maar en het blijkt ok te zijn. hehehe, geld spreekt. Als we dan een verklaring vragen zeggen de studenten ons dat we normaal een verklaring moeten tekenen die zegt dat we ons briefje kwijt zijn en dat deze om het even waar gevonden kan worden en dat de fiets die hiermee opgehaald wordt niet de jouwe is of zoiets. Het klinkt goed als burocratische prullerij. Maar blijkbaar moet David het niet tekenen omdat hij geen Viets kan, dus kan hij niet zulk een eedverklaring afleggen. Zodoende kan hij "vergeven" worden voor zijn daden... Wel, zulk een streng gedoe hadden we niet verwacht voor 500 dong per dag.

De avond verloopt zoetjes en we hebben reuzenhonger. David wil wat nieuws proberen, maar Damien heeft zin in het lekkere rund luc lac. We stappen toch een nieuwe straat in op ontdekkingstocht, maar deze blijft zeer kort. Het loopt dood en enkel bars zijn hier te vinden. Dan maar naar Lan, waar ze lekkere Luc Lac hebben.

Ze ziet ons weer aankomen en is duidelijk blij ons te zien. We bestellen biertjes en de luc lac. Ze komt ons vragen of we de dure versie willen of de goedkope versie. We denken dat het verschil in grootte is en bestellen de duurste. Het blijkt echter te liggen aan de kwaliteit van het vlees. We krijgen prachtige stukken vlees met frietjes! Pfff, maar de saus is toch lekker. David heeft hierna nog honger en bestelt een bord gefrituurde rijst. Het is echter een andere dienster die de bestelling opneemt. Deze lacht totaal niet en begrijpt David niet zo goed. We hopen maar dat ze het begreep. Damien heeft echt genoeg gegeten.

Ondertussen komt Lan heel af en toe bij ons zitten. Ze heeft veel werk vanavond. We komen te weten dat ze weet dat dit geen goede job is, maar dat ze die toch leuk vindt. Ze doet het om haar studies te kunnen betalen die ze gaat beginnen in Januari 2008. Ze gaat voor accountant studeren op de HUT. Onze achting voor haar stijgt een graadje en we zeggen haar dat ze heel moedig is, waarop ze bloost.

Ze brengen ons dan twee rijstgerechten. David moet even lachen, maar hij belooft dat hij de rest van Damien zal opeten. We babbelen nog wat met Lan. De bruiloft waar we uitgenodigd zijn is niet van haar zus, maar van de zus van haar beste vriendin. David gaat slechts een dag kunnen gaan van de twee, maar Damien heeft beloofd op de twee dagen aanwezig te zullen zijn. Dit moet voor geen goud gemist worden!

Tijd om naar huis te gaan en na een leuke afscheid zijn we weer weg. We komen beter niet te vaak naar haar als ze werkt want we leiden haar af en dat is niet goed. Damien heeft wel gevraagd wanneer ze vrij is, maar blijkbaar is ze pas de 30^ste vrij.

Het bedje roept ons.