Vandaag is Damien later dan David opgestaan. We hebben gisteren Damiens laptop wat opgekuist (een beetje nutteloze .NET-sdk’s verwijderd van enkele gigs). Daardoor werkt zijn programming environment niet meer. Aangekomen op de HUT merkt hij dit pas en moet dus terug naar de student home om de Visual Studio dvd’s te gaan halen om het opnieuw te installeren. Het is echter lekker gaan draschen ondertussen en de trip belooft nat te woorden. Aan de fietsparking (waar ze gewoonlijk bij het aankomen het zadel volskribbelen met krijt en we een nummertje krijgen in ruil) betaalt Damien 2000 dong (= zelfs geen 9 eurocent) voor een regenjasje. Het blijkt echte zo’n dun plastieken ding te zijn waarvan ze bij ons zelfs geen vuilzakken maken omdat het plastiek te dun is, en waar ze drie gaten in hebben gemaakt. Ach, het is waar dat de mauw afscheurt wanneer hij het aantrekt, maar het houdt het bovenlichaam toch droog tijdens de rit. Een plastieken zak nemen met een droge broek is hier toch aangewezen. Damien moet weeral 500 dong inkom betalen voor de fiets en legt gauw zijn kleren te drogen terwijl hij opnieuw Visual Studio installeert. Dat duurt de hele voormiddag en tot een stuk in de namiddag en ondertussen zijn de kleren al droog. Tijdens de middag proberen we ook van de plaatselijke gebakjes (niet meer dat ansjovisding of course, blijkbaar heel in trek bij de locals) die we samenvattend kunnen beschrijven als sponsdeeg met een laagje gekleurd suiker. Het is wel lekker en niet zo duur (4000 dong).
De avond hebben we kalmpjes gehouden op onze kamer wat ontspannen…
No comments:
Post a Comment