Lan heeft gevraagd aan Damien een beetje Engels te geven en Damien gaat zich vandaag daarmee bezig houden. Het kan geen kwaad haar te helpen. Ze leert ook heel snel, vooral omdat ze ooit al Engels had en het nu snel weer terug in haar geheugen springt. Wel, als het haar gaat helpen om gemakkelijker weer aan het Engels te komen en zo verder naar een betere job kan leiden, dan is dit wel degelijk ontwikkelingshulp. En daar wil Damien met veel plezier aan meedoen!
De avond vragen we ons af of Lan ooit naar de bios is gegaan. Dat valt waarschijnlijk ver buiten haar betaalbare grenzen. We kunnen haar overtuigen om het eens te proberen en samen gaan we eerst een maaltijdje eten. We vinden een rijsttent waar ze dingen verkopen dat we tot nu toe nog niet gezien hebben: Rupsen. Ook verkopen ze mini-sardientjes, geroosterd. Damien heeft wel zin in een culinair experimentje en wil 5 rupsjes vragen. Hij krijgt echter de volle pot. Daar zit hij dan met zijn 20 rupsjes. Hopelijk zijn ze lekker.
Eens gezeten wil David als eerste proeven. Het is nu spijtig dat we het fototoestel niet meehebben, want deze keer kan David zijn pokerface niet boven halen. Zijn gezicht vertrekt onmiddellijk. Tja, als je iets krokants verwacht en je je merkt ineens dat het binnenste zo een beetje vloeibaar is, dan heb je even een cultuurschok.
Damien laat zich toch niet afschrikken, en Lan vindt het lekker. Het smaakt eigenlijk een beetje zoals erwten. Slecht is het zeker niet. We eten wel garnalen, dus waarom ook geen rupsen?
In de bios is het even moeilijk te kiezen omdat we niets weten over Lans filmkeuzes (behalve dat ze graag Koreaanse films ziet) en omdat David en Damiens filmvoorkeuren anders liggen. Ach, met Ratatouille kunnen we niet mis doen he. Het bioskoopticket is op zich niet zo duur: 2,45€, maar is duidelijk alleen toegankelijk voor de middenklasse. Het bioskoopcomplex is vergelijkbaar met de onze, op het feit na dat hier bijna geen kat is. Tijdens de trailer merken we al meteen waar we in gestapt zijn met Lan. Ze schrikt zich te pletter bij de vele explosies van de actiefilm. Ineens twijfelen we eraan of ze snel genoeg leest voor de ondertitels.
Wanneer de film begint blijkt dat wel ok te zijn. Ze lacht zich te pletter met elk mopje bijna, maar de leuke, typische pixar-details ontgaan haar. Ze schrikt zich ook telkens een bult als er een bliksem inslaat of iets dergelijks. Het is ook hilarisch dat ze enkele Engelse woorden herkent en deze met veel plezier herhaalt. De uitdrukkingen die we van haar gewoon zijn zoals: “oh no!” en “All right” of nog “hou la la” komen er weer lustig uit. Het is allemaal puur genot. Het is echt leuk iemand zo gemakkelijk, met zo weinig zo gelukkig te kunnen maken. We zijn ook blij dat we geen zware film gekozen hebben. Het zou haar totaal anders bekomen!
Nu is het tenminste alweer een geslaagde avond!
No comments:
Post a Comment