Vandaag gaat Damien vroeg maar de HUT, terwijl David lui uitslaapt. (voor een keer dat het omgekeerd is) Eens aangekomen op de HUT, zegt Tuan aan
Damien, dat is een lieve en enthousiaste lecturer die werkt in Dr. Lan’s lab, dat er twee Belgen zijn toegekomen. Ze zijn aanwezig in een lab op dezelfde verdieping. Damien gaat er meteen op af en de ontmoeting gebeurt ook meteen hartelijk: een Spanjaard die zijn PHD op de VUB doet, Iñigo en Wim, die eveneens een doctoraatsthesis schrijft, welliswaar in Gent. Iñigo werkt onder de leiding van prof Dr. Veretenicoff, een vrolijke Russische prof waarvan Damien nog les heeft gehad enkele jaren geleden toen hij op de VUB zat. Er worden enkele eerste indrukken van Vietnam uitgewisseld met veel gelach en enthousiasme (typisch aan het Zuiderse type) en het is weer tijd om wat aan het werk te schieten.
Het middagmaal wordt gedeeld, waarbij David en Damien een beetje als gidsen dienen voor de twee anderen. Het team waarin Iñigo en Wim werken, die ze zelf “hun studenten” noemen vergezellen ons. De culturele uitwisselingen slaan er op hol, gepaard met veel gelach (vooral van de vietnamese kant, zoals altijd).
Aan het eind van de dag, initiëren we de twee anderen meteen met ons lekkere restaurantje. Ze vinden het eten er verrukkelijk. Daarna gaan we een overheerlijke fruitsap drinken in ons favoriete baretje, gevolgd door een paar lekkere pintjes “uit de muur”. Zo zorgen we voor een licht beïnvloede kennismaking met
Ha Noi.
Daarna gaan we nog voor een wandeling door de kleinere straatjes van Ha Noi. We komen in buurten dat we nog nooit bezocht hebben en waar de locals echt leven. Dit is heel vergelijkbaar met de trip dat we met Toon hebben gedaan toen we biertjes zijn gaan drinken in de eetkamer van de mensen. We blijven hier en daar steken om artistieke foto’s te nemen van de lokale huisjes, die soms gebouwd zijn uit gerecycleerd materiaal zoals allerlei houtafval of nog oude fietsbanden. We drinken nog even iets bij zo’n straatbaretje waar de mensen ons met open armen ontvangen en enorm lachen wanneer de vrouwen verlegen weglopen op het moment dat Wim een foto van hen wilt nemen. De mannen zijn echt trots en pakken met ons een pint. We keren daarna terug naar de student home en daarmee eindigt deze dag in schoonheid.
| Foto's van Wim Heirman, voor een handige fotogallerij kunt u http://photos.heirman.net/vietnam2007/photo.html bezoeken | |||||
 |  |  | |||
 |  |  | |||
 |  |  | |||
 |  |  | |||
 |  |  | |||
 |  |  | |||
 |  |  | |||
 |  |  | |||
 |  |  | |||
 |  |  |  |  |  |
 | |||||
