Normaal gezien zouden we nu op Phuc moeten wachten voor de student home om 9u. Als Phuc er om 9:10 nog altijd niet is proberen we hem te bereiken, maar tevergeefs. Geen Phuc te zien. Damien blijft ook treuzelen en David zit te bedenken dat hij nog steeds geen orchidee (Lan), koffie (Phuc) of zure vermicelli (dam mien) ziet. Ook weten we dat Tum hart betekent en dat hoang gram betekent (dat is dan minder poëtisch), Huong is parfum, Oanh is een blauwe vogel. Aan originele namen mankeren ze hier niet!
In de zoektocht naar een backup plan voor vandaag gaat David maar informatie vragen aan Chris. Ze geeft meteen genoeg plaatsen om te bezoeken voor een week, met bijhorende busstops en -tijden. De 'pottery village' (Bat Tran) en de 'silk village' schijnen wel het mooiste te zijn.
Tegen 11u vertrekken we dan maar naar Bat Tran village. We gaan met een brommertje en een fiets.
Bat Trang village is een dorpje dat voornamelijk door Viets wordt bezocht. We zien er eigenlijk geen toeristen. Wat ze het oude dorp noemen blijkt gewoon een marktplaats te zijn waar ze allerlei lemen dingen verkopen. We stellen voor Lan een zeer leuke armband samen die eenvoudig zegt: “Hinh or Mao”, wat slaat op “Vorm of kleur” voor Jungle Speed, hetgene ons toch enkele goede lachmomenten heeft bezorgd.
Damien ziet het wel zitten om een theesetje te kopen, maar ze combineren slecht de theepot met de theekopjes, dus kopen we niets. Alles is hier wel bijzonder goedkoop. Voor mensen die het graag hebben kan dit dorpje heel interessant zijn.
Daarna, omdat we toch in de buurt zijn, gaan we familie bezoeken van Lan. Een tante die verhuisd is door te trouwen en nu een eetwinkeltje uitbaat. Ze is in tegenstelling tot de ouders van Lan niet arm, maar ze heeft het goed. We maken kennis met de kinderliefde die Lan in zich heeft als ze speelt met haar neefjes, die bijzonder grappig zijn. De ene leert Engels op school en kan het al redelijk goed, de ander is nog een kleuter die alleen denkt aan spelen, en hij doet het ook met volle genot.
We volgen Lan ook naar een schoenwinkel waar ze 80000 dong betaalt voor sportschoenen, wat veel is volgens haar normen. Als we haar dan vertellen dat David 140000 betaald heeft voor sandalen voelt ze zich plots een stuk beter, hehe.
We worden ook bij het avondmaal uitgenodigd. Ze vragen ons of we hond willen. Omdat we toch eens twee keer moeten proeven om een deftig beeld te hebben van wat het is stemmen we toe. We krijgen tijdens de maaltijd dubieuze rijstwijn, maar kunnen gelukkig de schade beperken tot 4 kleine glaasjes.
De hond is lekkerder omdat deze rijker gekruid is. De worstjes van lever of zoiets is ook lekkerder. Er is ook beenhesp (ook van hond he) te eten en helaas een sausje gemaakt van allerlei ingewanden dat een vreselijke geur verspreid en spijtig genoeg de rest bederft. Een keer proeven is genoeg om de hele maaltijd om zeep te helpen. We moeten ons echt inhouden om niet te kokhalzen.
Gelukkig komt de thee redelijk snel daarna. De sterke bitterheid verjaagd elke viezigheid en we kunnen weer rustig ademen.
We nemen afscheid van de ontvankelijke familie waarbij we nu we toch een beetje meer Viets kennen veel plezier gemaakt hebben met Lans tante. Vooral voor Lan was het leuk, wat ons duidelijk maakt dat ze er ook heel veel van genoten heeft.
Om de dag perfect te eindigen wil Lan met ons nog naar die kerk gaan. Onderweg is er weer file en door een verkeerde weg te nemen moeten we door de vreselijke kou drie kwart uur zoeken naar onze bestemming. We vinden deze uiteindelijk gelukkig wel, maar het blijkt ineens veranderd te zijn. Lan wil met ons naar de nachtmarkt. Het blijkt dat ze dit ook wilde doen die ene avond dat we domweg door het oude centrum gelopen hebben voor niets. Maar ja, de markt is er alleen in het weekend.
Lan geniet er fameus van. Ze blijft een beetje overal hangen, dit duidelijk niet gewoon. We heeft de markt nog maar een keer in haar leven gezien. Het is waar dat het gezellig is allemaal. Veel licht, veel volk, uitheemse (voor ons dan toch) waren allerhande en achtergrondmuziek maakt het tafereel compleet. Wat het verloop ervan betreft is het vergelijkbaar met onze markten, op het geroep van de marktkramers na. Deze is namelijk niet aanwezig hier.
We gaan de markt twee keer rond en keren terug naar het brommertje en fiets. We willen nog wat drinken, vooral David dan, omdat hij toch een serieus aantal kilometertjes in de benen heeft.
We gaan in de Hang Hanh straat in het cafetje waar we met Toon gingen. Het is er redelijk goedkoop en hun vruchtensappen zijn helemaal niet slecht.
Na dit keren we huiswaarts. Voor Lan was de dag perfect en dat maakt de dag echt compleet!
